Prolog

no więc tak na początek was zanudzę prologiem:):) W pierwszym rozdziale akcja będzie toczyć się już w Korei :) więc nie będzie takiego zanudzania jak teraz^^

<Muzyczka>

 Był piękny słoneczny dzień. Siedziałam na ławce w parku słuchając muzyki, czekałam na autobus jak każdego dnia. Lekcje kończyłam po drugiej, a autobus miałam dopiero o czwartej, więc nie pozostawało mi nic innego jak czekać. Nikt ze mną nie czekał, bo w klasie uchodzę za świruskę, a dlaczego? Bo mam inne zainteresowania, kocham K-pop i wszystko z nim związane! A z klasy jak się o tym dowiedzieli to zaczęli na mnie krzywo patrzeć, a nie wiem czemu? Czy angielskie i polskie piosenki tak bardzo różnią się od koreańskich? Muzyka jak muzyka! No może mam świra na punkcje Koreańczyków, ale cóż poradzić jak oni są tacy seksowni?? Moja przygoda z Koreą zaczęła się gdy skończyłam szesnaście lat. Zaczęłam wtedy słuchać piosenek zespołu Super Junior, moim ulubionym członkiem stał się Siwon. To dzięki niemu tak w ogóle zainteresowałam się tym zespołem, po oglądnięciu dramy "Oh my Lady" ,Choi grał tam główną rolę. Potem zaczęłam słuchać innych zespołów koreańskiego popu, a mianowicie Big Bang, 2PM czy Teen top. Pokochałam K-POP! Wcześniej oglądałam japońskie anime i słuchałam J-popu. Mieszkam na wsi, wiec nie dziwie się, że nikt nie słucha tego co ja. Ogólnie w Polsce K-pop czy J-pop są mało popularne. Nie pisze się o nich w gazetach, ani nie mówi w telewizji...taki zacofany kraj!
 Popatrzyłam na godzinę, za piętnaście minut będzie szesnasta, czas się zbierać i iść na przestanek, bo mi ucieknie autobus. Zebrałam wszystkie swoje rzeczy i wstałam, powolnym krokiem ruszyłam w stronę stacji PKP. Byłam już prawie na miejscu gdy drogę przegrodziła mi Renata i jej banda.
-O patrzcie, kogo my tu mamy? Świruskę z Korei! - zaśmiała się, a razem z nią reszta.
-A nie czasem sławną reżyserkę? - dopowiedziała z kpiną Zośka.
-Nie mam na to czasu, spadajcie!- fuknęłam na nie, a co się będę czaić! One mogą wieszać na mnie psy i dokuczać, a ja mam może się do nich uśmiechać? Wyminęłam je i szłam dalej, lecz nagle przestałam słyszeć muzykę w uszach.
-Popatrzcie czego ona słucha! OMG jaka wiocha! - krzyknęła Renata, tak, że wszyscy wokoło zwrócili na nas uwagę.
Odwróciłam się napięcie i spojrzałam na nie z byka. Teraz to przesadziły! podeszłam do niej i wyrwałam mp3 z jej ręki.
-Nie dotykaj to co nie twoje!
-Mam cie gdzieś! - popchnęła mnie, twardo wylądowałam na ziemi, obijając sobie tyłek. Zbliżyła się do mnie i wzięła odtwarzacz. Uśmiechnęła się triumfując i rzuciła go na jezdnię. - I problem z głowy.
Chciałam wejść na drogę i zabrać z niej mp3,aby nadjeżdżające auto je nie najechało, lecz Zośka i Marta przytrzymały mnie, a zaraz po tym z odtwarzacza zostały tylko kawałki. Po wszystkim puściły mnie i odeszły z uśmiechami na twarzy. Siedziałam na chodniku patrząc na strzępy mp3. Właśnie w tym momencie obiecałam sobie, że się zemszczę, ale nie dzisiaj czy jutro lub za miesiąc... Gdy osiągnę sukces wtedy nie będą się ze mnie śmiały, pokaże im, iż to nie jest tylko marzenie i świrowata muzyka. A zapomniałam wcześniej wspomnieć, że moim marzeniem jest zostać sławną reżyserką! Chce pracować z aktorami i piosenkarzami, przy filmach i teledyskach.(najlepiej by byli to Koreańczycy) Chce być najlepsza w tej branży!! A te małpy dowiedziały się o tym z mojego pamiętnika, którego przez przypadek zabrałam do szkoły... Nie rozumiem jak można czytać czyjś pamiętnik? I do tego grzebać w czyimś plecaku, lecz to robiły codziennie...wkładały mi do środka kamienie, lub papierki z słodyczy, raz nawet nalały do niego wody... Dobrze, że to już ostatni rok i matura!!